Cztery energie potrzebne do zdrowia i szczęścia.

🙌 Wróciłam z 9-dniowej wędrówki solo po Alpach Francuskich, w masywie Mont Blanc. Przeszłam ok. 120 km i ok. 5 700 m przewyższenia w górę, podobnie w dół. W tym czasie odłączyłam się całkowicie od SM, maili, wiadomości. Kontaktowałam się tylko z rodziną, aby bliscy wiedzieli, że wszystko u mnie w porządku. Na szlakach słuchałam stuku i chrzęstu kamieni pod nogami, szumu wiatru, szumu potoków i rzeki Arve, huku spadających seraków, głosu kruków szybujących nad lodowcami i wieszczków popiskujących między skałami. Umysł, ciało i duch były jednością zespoloną z otaczającą naturą. Uwaga i przepływ, koncentracja i luz, wysiłek i lekkość.
❓ Czy to doświadczenie luksusowe czy po prostu powrót do człowieczeństwa? Do refleksji nad życiem. 👉Rozważania nad marnością i wartością. 👉Krytycznego myślenia w odniesieniu do samego siebie. 👉Docenienia miłości, bliskości i tęsknoty. O tym też trzeba pomyśleć w przerwie podczas biegu między płotkami.

👑 Pełnia zaangażowania pozwala doświadczyć pełni doświadczania. Przy czym zaangażowanie zależy od tego, jak zarządzasz energią, a nie czasem. Nie masz wpływu na czas, ale masz wpływ na swoją energię. Życie to nie maraton, ale seria podbiegów, sprężeń i sprintów, między którymi są przerwy na regenerację. Regeneracja jest produktywna, a jej efektem jest energia, którą możesz spożytkować. To oznacza też potrzebę zarządzania ambicjami zawodowymi. Jeśli wydatkujesz za dużo energii w stosunku do jej odzyskiwania, doświadczysz wyczerpania, a nawet wypalenia. To prawo natury. To się dziś dzieje z planetą. Zbyt ją eksploatujemy i z wyczerpania wypala się.
Na energię, której potrzebujemy do życia z poczuciem sensu, składają się:
👉 energia fizyczna, czyli to, jak się czujesz w ciele, czy śpisz, jesz, ruszasz się, a ona aktywuje
👉 energię emocjonalną – że masz dobry nastrój, jesteś radosny, pozytywnie nastawiony, chce ci się, więc budzi się twoja
👉 energia intelektualna – ciekawość, która sprawia, że podejmujesz działania, wyzwania, rozwiązujesz problemy, rozwijasz się i tak rodzi się twoja
👉 energia duchowa – poczucie sensu, spełnienia, harmonii.

O moich wędrówkach po Alpach można poczytać na blogu: https://jerozolimskie.wordpress.com/

Wybitne grono na “Images of Peace – International Symposium” 2026

🤍 Z radością chciałabym ogłosić, że Izba Coachingu objęła patronatem wydarzenie “Images of Peace – International Symposium”, które organizuję 14 listopada 2026 r. Patronatem objęło to wydarzenie również EMCC Poland.
💎 Partnerami wydarzenia są też Polskie Towarzystwo Fototerapeutyczne, Centrum Coachingu i Mentoringu Akademii Leona Koźmińskiego, Galeria 81stopni w Warszawie.
💍 Do grona sponsorów dołączyli Kasia Syrówka, Piotr Suminski, Ave Coffee.
 🎶 Jestem ogromnie wzruszona Waszym odzewem i zachwycona możliwością współpracy. 💞 To jest dla mnie przepiękne doświadczenie.
👉 Zapraszam wszystkich do udziału – organizuję to wydarzenie, aby tworzyć przestrzeń do budowania wspólnoty – wymiany wiedzy, wzajemnej inspiracji, rozwoju i poczucia przynależności
🎙️ Kilka słów o tym wyjątkowym wydarzeniu:
💎 Images of Peace to zarówno International Symposium, jak i Globalna Wystawa.
🙏 Odbywa się po raz czwarty – dla środowiska coachingu, terapii i arteterapii, tym razem wokół tematu pokoju i spokoju, harmonii i piękna.
🌸 Tematem tegorocznego Sympozjum jest POKÓJ.
💎 Zaprezentujemy wspaniałe projekty łączące refleksję i fotografię. Odbędą się prezentacje badań oraz panel dyskusyjny z udziałem światowej klasy ekspertów w dziedzinie psychologii pozytywnej. Całe wydarzenie będzie zanurzeniem w tym, co nazywamy człowieczeństwem.
💎 Obecnie wspólnie z Mandy Seligman, Rogerem Irwinem i SeeingHappy.org prowadzę globalny projekt przygotowujący wystawę fotografii i refleksji zatytułowany „Images of Peace”.
💎 Jest to zaproszenie dla ludzi z całego świata do odkrywania, kiedy i jak rozpoznają pokój w sobie i dookoła siebie. Będzie on podstawą do rozważań i prezentacji badań naukowych podczas International Symposium.
💎 Zostanie też pokazany podczas wystawy fotografii „Images of Peace” w Galerii 81 stopni w Warszawie przy ul. Kłopotowskiego 38/5.
🙌 Udział we wszystkich wydarzeniach jest bezpłatny.
 👑👑👑👑 Podczas International Symposium wystąpią światowej sławy naukowcy i prezenterzy psychologii pozytywnej, badaczki i liderki fotografii terapeutycznej i społecznej, liderki w przywództwie, coachingu i mentoringu:
👑Prof. Martin Seligman 👑 Mandy Seligman 👑 Dr. Dan Tomasulo 👑 Dr. Louisa Jewell 👑 Judy Weiser 👑 Dr. Tiffany Fairey 👑 Ruth Davey 👑 Dominika Bettman 👑 Clara Beleiro i ja, Dorota Raniszewska 👑.
👉 International Symposium odbędzie się: 14 listopada 15:00-18:30 online.
👉Link, pod którym można zarejestrować się na International Symposium: photo-in-coaching.com/symposium
👉Wydarzenie będzie nagrywane. Aby uzyskać dostęp do nagrania, również należy się zarejestrować do udziału jak powyżej.
👉Otwarcie wystawy Images of Peace odbędzie się 13 listopada. Wystawa potrwa do 15 grudnia.

Serdecznie zapraszam,
Dorota Raniszewska

Wołanie o etyczne podróżowanie.

Od 14 lat piszę blog o podróżach i zachwycie nad światem [https://jerozolimskie.wordpress.com]. 11 lipca obchodziliśmy jego 14-te urodziny 🎉 Byłam wtedy w Tatrach (opis pod linkiem), w Dolinie Pięciu Stawów, nad Czarnym Stawem pod Rysami, na Morskim Oku, Gęsiej Szyi, jadłam placek z jagodami prosto z lasu w Dolinie Roztoki, a w Pięciu Stawach pyszną pomidorową. Nocowałam w schronisku na Głodówce, które otwiera się na boską panoramę Tatr, a opiewał ją sam Tytus Chałubiński. 
🚶‍♀️ Od lat szwendam się po górach, czasem pustyniach, lasach i jak tylko mogę, nocuję w schroniskach. Jak tylko mogę, jeżdżę busami i pociągiem. Moje podróże są skromne, a przede wszystkim zanurzone w połączeniu z naturą i luksusie prostoty. Nie jeżdżę do hoteli ze względu na dbałość o środowisko. Unikam atrakcji turystycznych, które kosztem natury robią biznes. Staram się rozmawiać powoli z mieszkańcami, okazując im zainteresowanie i szacunek. Moim pierwszym zdaniem jest “cieszę się, że do Was dotarłam”, a nie jest to pytanie o hasło do Wi‑Fi. Nie kupuję wody w butelkach. Zawsze mam swój termos. Nie zostawiam śmieci nawet w śmietnikach, bo nauczone już wrony wygrzebują resztki. Co przynoszę, zabieram ze sobą z powrotem. Nie strzepuję na trawę okruchów i nie rzucam za siebie ogryzków. Okruchy z chleba czy ogryzki po jabłkach spod Grójca nie są naturalne na szlaku w Tatrach ani gdziekolwiek. Skórki z banana też nie są częścią tego ekosystemu.

😞 Mimo że to wszystko jest oczywiste, na szlakach znajduję chusteczki, odpadki po jedzeniu, pety, foliowe torebki, pudełka, puszki, ślady ludzi po załatwieniu pierwszej potrzeby i tak dalej. 
💡 Teraz mamy okres wakacyjny. Co po nas zostanie na szlakach, co zostawią nasze dzieci, czy wiedzą, czego nie zostawiać, czy na pewno wiedzą od swoich rodziców, opiekunów, przewodników? Czy nauczyły się w domu zostawiać las czysty po sobie?
🤝 Przyroda inspiruje, regeneruje, wzmacnia nas. A co my w ramach tej wymiany robimy dalej?
👐 Kilka prostych pomysłów na dobry początek:
👉Zwracaj uwagę innym. [Odwagi!]
👉Rozmawiaj z dziećmi i przyjaciółmi. [Otwórz się]
👉Weź ze sobą reklamówkę na śmieci. [Zrób coś na serio]
👉Zachwycaj się każdym widokiem. [ Korzystaj]

22 lipca 2026 r.

Podróż w przestrzeni wypełnionej mgłami, deszczem, pędzącymi chmurami i bujną, soczystą zielenią jaskrawej paproci i ciemniejszej kosówki, odcinających się od tła ostrych jak metal, szarych skał. Czasem słońce pokazywało się, rozświetlając świat na złoto.

Tu przeczytasz całą relację: W deszczu, we mgle, ale w Tatrach 

Dorota Raniszewska

Mój model superwizji – Model Małego Ksiącia©

Mój model superwizji, który narysowałam w szkole Superwizji – Coaching Supervision Diploma u Tomma Bettyego, zatytułowałam “Model Małego Księcia©”. Widzicie go na rysunku. A oto jego historia:
👉 Dwie myśli wyrażają, jak rozumiem wyjątkową naturę superwizji:
💡 Gdzie mądrość spotyka się z białą kartką papieru.
💡 Chwila wglądu i wytchnienia. Poczucie godności i pokory.
Rysunek ilustruje, jak chcę, aby wyglądała moja superwizja dla moich klientów:
👉Jeden obok drugiego, na tej samej linii, równi, zaangażowani i ciekawi.
👉 Siedem oczu jak siedem planet w Układzie Słonecznym. Ósma to Ziemia, na której stoimy.
👉Gdzie mądrość spotyka się z białą kartką papieru. Bo mądrość jest rezultatem superwizji, jest uniwersalna, ale na nowo odkrywana, ponownie wyrażana i odczuwana podczas superwizji.
👉 Chwila wglądu i wytchnienia. Poczucie godności i pokory. Superwizja oferuje wgląd, którego doświadczamy z poczuciem wytchnienia. Zarówno ja, jak i osoba superwizowana, mamy poczucie godności i pokory, dzieląc się tym, co kształtuje nasze człowieczeństwo. Możemy jednocześnie poczuć się wrażliwi i odważni.
👉Obok siebie, na tej samej linii, równi. Na rysunku stoimy obok siebie. Ja – superwizorka, delikatnie wspieram osobę superwizowaną. Oboje z tą samą ciekawością patrzymy na planety i rozmawiamy.
👉7 oczu to 7 planet w Układzie Słonecznym. Ósma to Ziemia, na której stoimy. 7 oczu to 7 planet i możemy je wszystkie zobaczyć, przemieszczając się z jednej na drugą, ale niekoniecznie w ustalonej kolejności. To swobodny przepływ.
👉Kolory na rysunku są delikatne, ale dominują pomarańczowo-żółte. To kolor słońca. Słońce znajduje się w centrum i daje światło Ziemi. Słońce w naszym życiu pozwala regenerować energię, wnosi nadzieję i widzenie jasno.
👉Planety odbijają światło słoneczne w kolorach tęczy, ukazując nam różnorodną naturę wszelkiej rzeczy.
👉 Postanowiłam to narysować ręcznie i intuicyjnie. Bo superwizja, podobnie jak rysowanie, to proces intuicyjny i czysto twórczy, który wykonujemy.
👉Nazwałam to „Model Małego Księcia©”. To jest moja ukochana książka. Czytałam ją wiele razy i do dziś trzymam na biurku. Antoine de Saint-Exupéry uchwycił istotę tego, co jest w życiu naprawdę ważne i daje prawdziwe bezpieczeństwo – więź.

Copyright © Dorota Raniszewska

Superwizja to refleksja w dialogu

Słowo “SUPERWIZJA” często budzi skojarzenia z oceną i nadzorowaniem.

Ale superwizja w coachingu czy mentoringu nie jest związana z zarządzaniem czy nadzorowaniem czyjejś pracy. Jest formą wsparcia zawodowego dla coachów i mentorów.

EMCC Global właśnie opublikował „#Supervision Information Document”.

Oto kilka podstawowych informacji, a do całego dokumentu odsyłam na stronę EMCC Global

  • Superwizja to przede wszystkim rozmowa odnosząca się do praktyki coacha, która stwarza możliwość zastanowienia się nad nią głębiej.
  • To chwila refleksji, która pozwala lepiej zrozumieć to, co się dzieje w pracy z klientami – w relacji z nimi, w nich samych i dookoła nich, jak i w nas – możemy zobaczyć powiązania, zależności, ograniczenia. Rozpoznać obrazek większy niż to, co jesteśmy w stanie uchwycić podczas dynamicznej sesji z klientem w „tu i teraz”.
  • Superwizja jako spotkanie coacha/mentora i superwizora charakteryzuje się szacunkiem, bezpieczeństwem emocjonalnym dla praktyka i otwartością na wszystko, co może się pojawić w rozmowie i zasługuje na zauważenie.
  • Superwizja dotyczyć może zarówno pracy z klientami, jak i rozwoju coacha/mentora, i jego dobrostanu.

Są trzy zasadnicze cele superwizji:

  •  Zapewnić odpowiednie standardy profesji
  • Moderować rozwój praktyki zawodowej
  • Udzielić wsparcia dobrostanu coacha/mentora.

Superwizja odbywać się może na trzy sposoby:

1. Superwizja indywidualna: W tym procesie praktykujący superwizor spotyka się z superwizowanym indywidualnie. W procesie akredytacji, np. Globalnej Akredytacji Indywidualnej, EMCC Global wymaga od kandydatów odbycia superwizji indywidualnej.

2. Superwizja grupowa: Superwizja grupowa ma miejsce, gdy w sesji uczestniczy więcej niż jeden coach/mentor, a prowadzi ją wykwalifikowany superwizor. Ten proces ma strukturę i zasady prowadzenia. Oparty jest na współpracy, wymienia perspektyw i refleksji proces. Praktycy prezentują swoją pracę superwizorowi i kolegom po fachu, aby się uczyć, otrzymywać wsparcie oraz dbać standardy zawodowe. Inteligencja zbiorowa i wielość perspektyw są unikalną wartością superwizji grupowej.

3. „Superwizja koleżeńska”: Praktycy mogą regularnie spotykać się, aby wspierać się nawzajem. Proces ten nie jest formalnie prowadzony przez wykwalifikowanego superwizora. Ten rodzaj wsparcia jest najskuteczniejszy, gdy przynajmniej niektórzy uczestnicy posiadają akredytację i przeszli szkolenie w zakresie umiejętności superwizyjnych.

Regularna superwizja jest wymagana w przypadku coachów i mentorów akredytowanych zarówno, aby akredytację otrzymać, jak i utrzymać.

Na koniec dodam, że to nie kursy czy studia podyplomowe z coachingu czynią kogoś coachem. One go tylko przygotowują do zawodu i umożliwiają start. Coachem czy mentorem staje się dopiero ktoś, kto zawód wykonuje i poddaje superwizji.